W tym orzeczeniu Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jednego z małżonków może stanowić "ważny powód" do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym, zgodnie z art. 43 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Sąd podkreślił, że "ważne powody" nie muszą mieć wyłącznie charakteru majątkowego. Zawinione zachowanie małżonka, które doprowadziło do rozpadu małżeństwa, może być uznane za istotny czynnik odstąpienia od zasady równych udziałów. W omawianej sprawie, małżonek uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia został pozbawiony prawa do połowy majątku wspólnego.